საქართველოს ბუნებისა და ისტორიის როლი ქართულ არქიტექტურაში

                     საქართველოს ბუნებისა და ისტორიის როლი

                                   ქართულ არქიტექტურაში

პროექტის მთავარი იდეა:   ბუნებრივი პირობებისა და საქართველოს ისტორიის გავლენა ქართულ  არქიტექტურაზე.

პროექტის აქტუალობა   ახალგაზრდობამ  გააცნობიეროს და პატივი სცეს საქართველოს ისტორიულ წარსულს, ასევე იცოდეს კლიმატისა და ბუნებრივი პირობების გავლენა ქართულ არქიტექტურაზე.

პროექტის მიზანი:  საქართველოს რელიეფის, კლიმატის და საქართველოს წარსული ისტორიის გავლენა ქართულ  არქიტექტურაზე.

მონაწილეთა ასაკი: 13-14-წელი

ვადები:   15.03 -დან  15.04-მდე,  2017 წელი.

მოსალოდნელი შედეგი: შეისწავლიან მთლიანად საქართველოს ყველა კუთხეს. გამოუმუშავდებათ თანამშრომლობის, ინფორმაციის მოძიების, დამუშავებისა და ასევე განუვითარდებათ შემოქმედებითი უნარები. შეძლებენ გააკეთონ ჩანახატები,  გამოუშვან კედლის გაზეთი,გადაიღონ სურათები და გააკეთონ სტენდი.  ინტერნეტიდან  მოძიებული ფოტო მასალებით(თან დართული შესაბამისი ლინკით)და მოსწავლეებისაგან  გადაღებული ფოტოებით PP სლაიდშოუს ჩვენება.

რესურსები: ქართული გეოგრაფიული ენციკლოპედია,საქართველოს ატლასი, კომპიუტერი, პროექტორი, ფოტოაპარატი.

პროექტის მსვლელობა: აქტივობები:

1.პროექტის თემის შერჩევა.მოსწავლეებთან ერთად შეავარჩიე პროექტის თემა და მიზანი;

2.მოსწავლეთა დაჯგუფება:საქართველოს მხარეები დავყავი 4ჯგუფად და კენჭის ყრის პრინციპით გადაინაწილეს სამუშაო;

3.ინფორმაციის მოძიება;

4.პროცესის გაკონტროლება;

5.ჯგუფების შეხვედრების ორგანიზება  მოხდა ჩემს მიერ, როგორც პროექტის ხემძღვანელი6.ექსკურსია ეთნოგრაფიულ მუზეუმში

საგნებთან კავშირი: გეოგრაფია, ისტორია.

გეო: IX-10 მოსწავლეს შეუძლია გაანალიზოს ქართული ტრადიციები  გეოგრაფიულ თავისებურებებთან მიმართებაში.   

შედეგი თვალსაჩინოა, თუ მოსწავლე აკავშირებს ხალხური არქიტექტურის მრავალფეროვნებას საქართველის ბუნებრივ პირობებთან, ადარებს სხვადასხვა ისტორიულ-გეოგრაფიული პროვინციის სამოსახლოს  და მსგავსება-განსხვავებებს გამოხატავს  მისთვის სასურველი ფორმით.

პროექტის ხემძღვანელი: მზია გავაკეთაშვილი

ელ.ფოსტა: mziagavaketashvili@gmail.com

პროექტის ვებ-გვერდი/ბლოგი: http://mziagavaketasvili.blogspot.com/

        

სვანეთი

სვანეთი (სვან. შუ̂ან, ლემშუ̂ანიერა)— საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე. იგი მოიცავს კავკასიონის ქედის სამხრეთ კალთებს და მდინარეების ენგურისა და ცხენისწყლის ზემოწელს. ისტორიულ სვანეთში შედიოდა აგრეთვე ე. წ. აფხაზეთის სვანეთი (მდინარე კოდორის ზედა ნაწილი), სამეგრელოს, ზემო რაჭისა და ლეჩხუმის მოსაზღვრე რეგიონები.

სიმაღლის კავკასიონის მთებით შემოსაზღვრული სვანეთი კავკასიაში ყველაზე მაღლა დასახლებულ რეგიონად ითვლება. კავკასიის 10 უმაღლესი მწვერვალი სვანეთში მდებარეობს. მათ შორისაა საქართველოს უმაღლესი მწვერვალი შხარა (5 201 მ), თეთნულდი (4 974 მ), შოთა რუსთაველი (4 960 მ), უშბა (მ), აილამა (4 525 მ), ლალვერი, ლაცგა და სხვა.

4 710

ადრინდელ საუკუნეებში სვანეთი კოლხეთის სამეფოს შემადგენელი ნაწილი იყო, შემდეგ ეგრისის სამეფოსი. XI-XV საუკუნეებში ერთიანი საქართველოს საერისთავო იყო. როდესაც საქართველო დაიშალა სამეფო-სამთავროებად, სვანეთიც რამდენიმე ნაწილად გაიყო: თავისუფალ, სადადეშქელიანო და სადადიანო სვანეთად.

ამჟამად სვანეთი ორ ნაწილად იყოფა, ზემო და ქვემო სვანეთად. მათ ჰყოფს მაღალი სვანეთის ქედი ლატფარის ზეკარით.

ზემო სვანეთი — მდინარე ენგურის ხეობას სათავიდან სამეგრელოს საზღვრამდე

ქვემო სვანეთი — ცხენისწყლის ხეობა სათავიდან მურის ხიდამდე (ქ. ცაგერის სიახლოვეს.

თანამედროვე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფით ზემო სვანეთი შედის სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის რაიონში, ქვემო სვანეთი — რაჭა-ლეჩხუმის და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის რაიონში. სვანეთის მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა ქართველია, კერძოდ მათი ეთნოგრაფიული ჯგუფი — სვანები.

ადრინდელ საუკუნეებში სვანეთი კოლხეთის სამეფოს შემადგენელი ნაწილი იყო, შემდეგ — ეგრისის სამეფოსი. XI—XV საუკუნეებში სვანეთი საქართველოს ფეოდალური სახელმწიფოს ერთ-ერთი საერისთავო იყო. ერთიანი საქარველოს სამეფო-სამთავროებად დაშლის (XV საუკუნე) შემდეგ რამდენიმე ნაწილად დაიყო:

სვანეთის სამთავრო (ზ. სვანეთის დასავლეთი ნაწილი, ენგურის ხეობა, ბალის ქედის ქვემო მხარე — იგივე სადადეშქელიანო სვანეთი)

ბალზემო სვანეთი (ზ. სვანეთის აღმოსავლეთი ნაწილი — იგივე გვიანდელი პერიოდის „თავისუფალი სვანეთი“) 

ქვემო სვანეთი (ცხენისწყლის ხეობა სათავიდან მურის ხიდამდე (ქ. ცაგერის სიახლოვეს)